غضنفر - 5

لاله زار

دویست قدم مانده به خیابان جمهوری . اتاق دویست و بیست و دو بغل دستشویی است . در هر طبقه دو تا دستشویی بیشتر نیست . غضنفر عجله دارد و به دستشویی طبقه بالا می رود . آنجا هم صف است . غضنفر حوله اش را روی بند حیاط پهن می کند . بچه های اتاق به قاشق ، غاشغ می گویند آنوقت به غضنفر می گویند که تو به قاشق ، گاشگ می گویی . بچه های اتاق ترک ندیده اند . تا غضنفر حرف می زند می خندند . درهای سالن شهدا را بسته اند و صندلی ها را وسط سالن چیده اند و دارند امتحان می گیرند . آن پنج خانوم اتاق آموزش پیدایشان شده است . دارند کنار باجه اطلاعات در وسط سالن شهدا با ورقه ها ور می روند . بلندگو قرآن پخش می کند .

مجتبی نوار یاد ایامی شجریان را به مهران داده و مهران خیلی خوشش آمده و به غضنفر گفته با ماژیک شعر یاد ایامی را بنویسد به دیوار اتاقشان بزند . مهران ازگیل آورده . غضنفر اولین بار است که ازگیل می بیند . مجتبی و مهران از غذاهای خوابگاه خسته شده اند . به سرشان زده بروند در لاله زار یک دست چلوکباب بخورند . دوست مجتبی آمده و کیف سامسونت مجتبی را گرفته و به پارک لاله رفته و گفته دانشجوی پزشکی هستم و دوست دختر پیدا کرده است . نادر و امیر کلی می خندند . غضنفر هنوز چند صفحه بیشتر از جزوه بیوشیمی نخوانده است . کلاس های بیوشمی در تالار عزلت برگزار می شود . از استادهای بیوشیمی بچه ها بیشتر از ملک نیا خوششان می آید .

غضنفر می رود در نمازخانه خوابگاه کتابهای مطهری را می خواند . غضنفر هر وقت به کتابخانه خوابگاه می رود زمانی نشسته است درس می خواند . خانجانی نقاشی های بافت عملی اش بیست شده است . همه می روند دفتر نقاشی اش را می گیرند از روی آن می کشند . غضنفر هر قدر فکر می کند اسم خانم دکتری که بافت عملی را درس می دهد یادش نمی آید . ماشالله دارد میکروسکوپ را انگولک می کند . اورنگ و غضنفر ، مرتضی داودی را شناسایی کرده اند . یک ترک دیگر پیدا کرده اند . مرتضی موهایش فرفری است و شلوار لی می پوشد و ساکن تهران است .

از سیصد صفحه اول کتاب بافت رجحان قرار است امتحان بگیرند . علیرضا دادپی در کتابخانه دانشکده پزشکی کنار محسن دارابی نشسته است . غضنفر هم این ور میز نشسته است . علیرضا می گوید غضنفر چقدر خوانده ای . غضنفر می گوید صد و پنجاه صفحه . آنوقت فردا امتحان دارند . بیست تا سوال که زیاد هم سخت نیست و غضنفر هفده می شود . اورنگ و حمید بیست شده اند . هیچ کدام به پای استرس امتحان آناتومی نمی رسد . این عبدالوهاب عجب ابهتی دارد . کت و شوار پوشیده و دارد اسلایدها را در کلاس تاریک نشان می دهد . غضنفر می خواهد هر چی از دهان عبدالوهاب در می آید بنویسد . کلمات لومبار و پوستریور و قدامی و از این حرفها هنوز مثل پتک در ذهن غضنفر فرود می آیند .

ساختمان چهارده

در ساختمان چهارده همه شاعر تشریف دارند . شاعر هم نباشند رزمنده هستند . بعضی هم خرخوان تشریف دارند . بعضی هم عشقشان گل کوچک است . خلاصه فضای جالبی دارد . از هر تیپی که باشی دمخوری داری . البته از این تیپ های مجاز که گفتم . و گرنه باید بپوسی . تازه تازه کامیپوترهای چهارصد و هشتاد و شش آمده است که خیلی هم گران است . آنوقت شیخ مرتضی انصاری آمده در مسجد امیر سخنرانی می کند .

هاشم و غضنفر رفته اند از سوپرمارکت ، سه تا توپ پلاستیکی خط دار و سه تا بستنی خریده اند و دارند بستنی ها را می خورند که یک فلش دوربین از یکی از ماشین ها به چشمشان می افتد . هاشم می گوید فردا عکسمان را در روزنامه همشهری می زنند . روزنامه همشهری هر روز یک عکس جالب می زند . هاشم می رود چند تا پفک بزرگ می خرد می آورد در اتاق می خورد . غضنفر می گوید پفک خوب نیست ضرر دارد . چقدر این غضنفر پاستوریزه است . یک نوار ترانه هم نمی گذارد بچه ها گوش کنند . بچه ها که نوار ترانه می اندازند غضنفر برایشان دمپایه پرت می کند . چقدر غضنفر انصار حزب اله بازی در می آورد .

اورنگ خوابگاه سنایی افتاده است . آنجا با اردستانی آشنا شده . اردستانی مرخصی گرفته رفته شمال ، اتاق گرفته دارد کتابهای فلسفه می خواند . نصیری می رود تدریس خصوصی می کند . فیزیک درس می دهد . می گوید در آمدش از پزشکی بیشتر است . اردستانی در ستون آزاد آسیب شناسی نظام های ارزشی را نوشته است . اردستانی و اورنگ پیش مدیر مسئول هفته نامه صبح رفته اند تا باهاش بحث کنند . هاشم بورسیه سپاه است . همه رساله را حفظ است . خوب هم گل کوچک بازی می کند .

ماشاالله بیست و هفت سال دارد و از ابرقو آمده است . ماشالله می گوید همه فکر می کنند ابرقو یک جای پرتی در پشت کوه است . عظیمی و هاشم دارند جزوه سرو گردن را می خوانند . می خواهند بالای هیجده شوند . غضنفر هنوز لای جزوه سر و گردن را باز نکرده است . غضنفر دو ساعت روی تختش می نشیند و نمی تواند تصمیم بگیرد که به کتابخانه برود درس بخواند یا درس را بی خیال شود کتاب شعر بخواند یا به اتاق تلویزیون برود . هادی رباعی می نویسد . هادی در کمدش کتاب بینوایان را دارد .

حاج آقا امجد می آید مسجد کوی نماز جماعت می خواند . خیلی باحال است . یکدفعه شروع به آواز خواندن می کند . دارد با آهنگ سریال امام علی ، علی علی مولا می خواند . بعد بلند می شود می آید وسط بچه ها و بچه ها بلند می شوند و دورش جمع می شوند و علی علی مولا می خوانند و دور مسجد می چرخند . بعد ساقیا بده جامی زان شراب روحانی می خوانند . حاج آقا امجد کم مانده برقصد . حاج آقا امجد از شاگردهای علامه طباطبایی بوده . خودش می گوید بزرگان که پیش علامه می رفتند من هم باهاشون می رفتم .

مسجد کوی روبروی ساختمان چهارده است . یک حاج آقایی جای حاج آقا امجد آمده است که صورتش نورانی است . غضنفر که می گوید ماشاالله عصبانی می شود که من هم اگر هر روز چلوکباب می خوردم صورتم نورانی می شد . ماشاالله رزمنده است . بیست و هفت سالش است . نه قاطی انجمنی ها می شود نه بسیجی ها . موهایش موج دارد . پیراهن مردانه سبز تیره می پوشد . گاهی سیگار هم می کشد . لهجه ابرقویی دارد . آدم را یاد حسین پناهی می اندازد . با پولی که از برادرانش می گیرد درس می خواند . ماشاالله می گوید روزهای اول جنگ کنسرو و ساندیس که می دادند کسی نمی گرفت تا به بقیه برسد . اما روزهای آخر جنگ همه می خواستند کنسرو بگیرند . هاشم رفته پرتغال تامسون از بازار قزل قلعه در آن ور خیابان خریده . ماشالله داد و هوار راه می اندازد که این پرتقال ها گران است و دانه ای نمی دانم چند می افتد . ماشاالله می گوید من که از این پرتقال ها نمی خورم . در صورتحساب جلوی اسم ماشالله خط می کشند . فردا تولد غضنفر است . هاشم می گوید برای تولدت چی بخریم . غضنفر لباسهایش را نشان می دهد که داخل لگن پلاستیکی چند روز است که مانده است . غضنفر یک تاید لباسشویی می خرد و رویش نویسد تولدت مبارک .

هادی آمده اتاق بیست و هفت دارد شعر پدرم وقتی مرد خواهرم زیبا شد مال سهراب سپهری را می خواند . جواد آمده و یک صندلی وسط اتاق گذاشته و دارد آواز می خواند . غضنفر می گوید صبر کن ضبط کنم و دو تا دکمه ضبط آیوا را باهم فشار می دهد . جواد شروع می کند شد خزان گلشن آشنایی می خواند . جواد راستی است . پدرش آخوند است . وقتی یکی حمام می رود جواد می گوید التماس دعا و نخودی می خندد .

در دیوار دانشکده دندانپزشکی بزرگ نوشته که دانشجو باید سیاسی باشد . انصار حزب اله ریخته اند فیلم تحفه هند را بهم زده اند . در زیر زمین کتابخانه مرکزی نمایشگاه کاریکاتور برگزار کرده اند رفاه را محکوم می کنند . ماشالله فکر می کند همه چیز تقصیر هاشمی است که روی مبل سلطنتی می نشیند . بهش اکبر شاه می گوید . انتظار دارد رئیس جمهور مملکت روی موکت بنشیند آنوقت همه چیز حل می شود . غضنفر هم فکر می کند اگر دخترها موهایشان را از روسری شان بیرون نگذارند مشکلات حل می شود و آنوقت همه چیز تقصیر آمریکاست .

در ستون آزاد ساکی برای تهاجم فرهنگی کاریکاتور کشیده است . یک دختر رپ و یک دختر با چادر شب کشیده است . جواد وقتی نماز می خواند ابا روی دوشش می اندازد و به هیات حاج منصور می رود . مجتبی فکر سه خواهرش است که در کردستان تنها مانده اند . پدر مجبتی در اولین روز جنگ شهید شده است . مجتبی در تخت طبقه سوم می خوابد . دماغش به سقف اتاق دویست و بیست و دوی خوابگاه لاله زار می چسبد . مجتبی سبیل هایش از آن سبیل های شهرام ناظری است . مجتبی به غضنفر یک کاغذ داده با ماژیک سبز فسفری بنویسد خدایا آن سه نخل سبز را برای من نگه دار و کاغذ را به سقف اتاق چسبانده است . سه خواهرش را می گوید .

دانشجوها در حیاط کوی یک کباب را بالای یک چوب بلند ، مثل پلاکارد بالا برده اند و دارند شعار می دهند دانشجو مسموم شده . شایعه شده که غذا بوی نفت می دهد . دانشجوها کم کم  از کوی بیرون می روند و خیابان امیر آباد را می بندند و ترافیک می شود . نیروی انتظامی می خواهد یکی از دانشجوها را بگیرد . دانشجوها هو می کنند . غضنفر می ترسد به خیابان برود . سرش را از پنجره اتاق بیست و هفت بیرون آورده و دارد دانشجوها را در خیابان نگاه می کند . ماشاالله می گوید خودشان را مسخره کرده اند . ماشالله جلوی کمدش دو تا بالش می گذارد و نیمه خواب پایش را روی پایش می اندازد و جزوه فارماکو می خواند . ماشالله دوست دارد بی خیال و شاد باشد .

دانشجوها جلوی سر در دانشگاه جمع شده اند . دارند مثلا اعتراض می کنند . در سالن شهدا تریبون آزاد گذاشته اند . آنوقت الله کرم آمده جلوی دانشکده فنی دارد برای دانشجوها صحبت می کند . سر بهم زدن جلسه دکتر سروش . سالهای هفتاد چهار ، هفتاد و پنج . مرتضی از لبنان می گوید . به یکی لیبرال بگویی از فحش بدتر است . کرباسچی قیافه اش به لیبرال ها می خورد . در روزنامه همشهری یک چیزهایی می نویسد که نگو .

غضنفر اسم آن کاغذی که حساب کتاب های اتاق را در آن می نویسند یادش رفته است . هاشم مربا ، ماشالله تاید ، غضنفر ریکا ، علی حلوا ، هاشم پرتقال . رضا و خالد رفته اند در سینمای کوی فیلم بروسلی را دیده اند و هیجان زده شده اند . دوست دارند اکشن بازی در بیاورند . آن ور مسجد کوی ، سالن پینگ پنگ است . غضنفر و اورنگ راکت هایشان را بر می دارند می روند بازی می کنند . غضنفر خوب بازی می کند اما همیشه اورنگ می برد .

بچه ها دارند جلوی ساختمان چهارده این ور مسجد گل کوچک بازی می کنند . اصلا کوی یک دنیای دیگری است . همه ایران را می شود یک طرف گذاشت کوی دانشگاه را یک طرف . غضنفر گاهی می رود در بوفه دانشکده علوم چای می خورد و به در و دیوار نگاه می کند . بچه ها جلوی سر در پنجاه تومنی دانشگاه تهران جمع شده اند و ابراهیم دارد سخنرانی می کند . روزنامه سلام حرفش را تیتر می کند .

اتاق بیست و پنج

غضنفر رفته است در سینمای کوی فیلم مجسمه را می بیند . در بوفه سینما از این نوشابه معمولی ها ندارند . مالشعیر دارند که غضنفر دوست ندارد . یکبار خورد تلخ بود . اسم فیلمش مجسمه است . غضنفر فکر می کند فیلم جدی است اما تازه می فهمد که طنز است . کلی می خندد . شاید هم چون انتظار فیلم خنده دار را نداشته کلی خندیده . به اتاق بیست و پنج بر می گردد . غضنفر از فیلم مجسمه کلی تعریف می کند . ابراهیم و ممد می دوند به سکانس بعدی برسند و کلی بخندند . فیلم آنقدر که غضنفر گفته خنده دار نیست . با اخم و تخم بر می گردند .

ابراهیم چای می گذارد و در فلاکس می ریزد و فلاکس را زیر تخت مخفی می کند . غضنفر چشمهایش را بسته است اما صدای شرشر ریختن چای را در فلاکس می شنود . ابراهیم که می رود غضنفر بلند می شود فلاکس را پیدا می کند و یک لیوان پر چای می ریزد و فلاکس را سر جایش می گذارد . غضنفر هیچ وقت چای نمی گذارد اما هر وقت ابراهیم چای می گذارد زود می آید سر فلاکس می نشیند .

هر روز یک نفر شهردار است . شهردار ژتون ها را برمی دارد می رود از سلف برای همه غذا می گیرد . غضنفر را تحریم کرده اند . غضنفر ژتونش را بر می دارد و می رود در سلف برای خودش غذا می گیرد . غضنفر دلش از بچه ها می شکند . یک غزل برایشان می گوید . خلاصه این تحریم ها را تا چند هفته دیگر بر می دارند و غضنفر به جامعه جهانی بر می گردد .

این آقایی که موهایش ریخته و قدش کوتاه است و حتما دکترای میکروبیولوژی است دارد پشت سر هم ایکولای می گوید . غضنفر هم روپوش سفید پوشیده و کنار بقیه دانشجوهای پزشکی ایستاده است . غضنفر هر قدر فکر می کند نمی داند ایکولای چه جانوری است . فکر می کند از موجودات فضایی است . از آزمایشگاه که به خوابگاه می رود یکدفعه در ذهنش جرقه می زند که ایکولای باید همان اشریشیا کولی باشد . کلی خوشحال می شود . این ایکولای اگر در ادرار زیر صد هزار تا باشد عفونت محسوب نمی شود . معلوم نیست چی حساب می شود . اصلا غضنفر یادش رفته که در آزمایشگاه این صد هزار تا ایکولای را چه جوری می نشستند دو ساعت می شمردند . حتما بعد از آزمایشگاه میکروب شناسی دست هایتان را خوب با صابون بشویید .

غضنفر دارد از پشت شیشه ها به انگل ها نگاه می کند و شکلشان را در دفترش می کشد . انگل چهار واحد است و میکروب شناسی پنج واحد . آن وقت این کتاب ویروس معلوم نیست قهوه ای است یا نارنجی است یا قرمز است . غضنفر دارد به مدلاین فکر می کند . یعنی در کتابخانه دانشکده پزشکی یک قسمت است که اسمش مدلاین است . غضنفر هنوز درست و حسابی نفهمیده این مدلاین دیگر چه جور چیزی است . بچه شهرستان ها و بچه سهمیه ای ها زیاد در این خط ها نیستند . خطشان فرق می کند . یعنی هنوز اینترنت نیامده است معلوم نیست این مدلاین از کجا پیدایش شده . شاید همه اطلاعات و مقاله های داخل یک سی دی است . شاید هم یک اینترانت و از این حرفها است . ابراهیم تو بگو .

ابراهیم چهارده سالگی به جبهه رفته . پایش ترکش دارد . چپی است . غضنفر نمی داند چپی یعنی چه . ابراهیم توضیح می دهد و غضنفر تازه فرق روحانیت را با روحانیون می فهمد . انجمنی ها دور گرفته اند . دارند علیه هاشمی حرف می زنند . هاشمی راستی است . ابراهیم می گوید راست مدرن است . اورنگ مجله ایران فردا می خرد . اورنگ نه راستی ها را قبول دارد و نه چپی ها را . اورنگ ملی مذهبی است . ابراهیم هفته نامه بهمن خریده صحبت های عبداله نوری را نوشته . ابراهیم می گوید عبداله راست مدرن است .

سیزده آبان است . بچه های انجمن راهپیمایی می کنند و جلوی سفارت آمریکا می روند . در راه هم مرگ بر استقراض می گویند . دارند قرض گرفتن هاشمی را از دول خارجی محکوم می کنند . مردم در پیاده رو دارند تماشا می کنند . کسی با انجمنی ها کاری ندارد . هر کاری می خواهند می کنند . از چیزی نمی ترسند . بیشترشان رزمنده اند و ریش دارند . ابراهیم دارد پشت وانت مشتش را به هوا می کوبد و مرگ بر آمریکا می گوید .

غضنفر وقتی نماز صبح می خواند شکمش قار و قور می کند . ابراهیم می گوید کرمها داخل شکمش دارند دعا می کنند . غضنفر وسواس دارد خودش هم نمی داند که وسواس دارد . جلوی آینه کلی با موهایش ور می رود . خاتمی رای می آورد و بچه های کوی با پیژامه به امیر آباد می روند . بچه ها در نماز خانه طبقه همکف نشسته اند دارند دادگاه کرباسچی را تماشا می کنند . کرباسچی که تکه می اندازد بچه ها می خندند . از وقتی خاتمی رای آورده انجمن خالی شده . خیلی هایشان فارغ التحصیل شده اند رفته اند . جایشان بسیج دانشجویی و جامعه دانشجویی فعال شده . جامعه اسلامی بادامچیان را می آورد در دانشگاه صحبت می کند . ابراهیم از بادامچیان خوشش نمی آید . ابراهیم هفته نامه روز هفتم خریده است . جمله آخرش که نوشته شاید کروبی دوباره رئیس مجلس شود را به غضنفر نشان می دهد .

ابراهیم می گوید در اتاق جواد همه قشری هستند . از ساعت سه شب سر و صدا راه انداخته اند که دارند نماز شب می خوانند . در اتاق بیست و پنج سه دقیقه مانده که آفتاب در بیاید همه مثل فنر می پرند می روند یک وضویی می گیرند دو دقیقه ای نماز می خوانند و تا خوابشان نپریده می گیرند تا هفت صبح می خوابند . ابراهیم می گوید بچه ها هورمون هایشان بهم خورده هیچ کدام غسل برایشان واجب نمی شود . ابراهیم میگوید که من یواشکی به جبهه رفتم و بابام تا چند ماه قهر کرد .

قرار است سروش در سالن چمران دانشکده فنی سخنرانی کند . ابراهیم هم رفته است . ابراهیم با هیجان بر می گردد . می گوید انصار حزب اله می خواستند دکتر را کتک بزنند . عینک دکتر زمین افتاد . ابراهیم خودش هم یک مشت خورده است .

غضنفر پیاده از ساختمان دوازده راه می افتد می آید از فروشگاه سینمای کوی ، حلوای عقاب می خرد و  بر می گردد کتری را پر می کند و روی اجاق می گذارد و کبریت را می کشد و می رود سفره را باز کند ببیند نان کپک زده ای چیزی می تواند پیدا کند باهاش حلوا را بخورد یا نه . بس که تنبل است این غضنفر و هیچ وقت حال ندارد برای خودش یک غذای درست و حسابی درست کند .

ابراهیم رفته ساختمان یازده . اتاق دو نفره . یک یخچال ایرانی با موتور ژاپنی خریده است . ابراهیم سینوزیت دارد . می رود دستشویی کلی خر خر می کند گلویش صاف شود . از وقتی ابراهیم رفته جلسه دکتر سروش بچه ها به شوخی می گویند که انصار حزب اله اتاقمان را شناسایی کرده اند و الان می آیند داخل اتاق نارنجک پرتاب می کنند . این هفته نامه مهر خیلی جالب است . چند هفته است دارد مقدمه چینی می کند برای فیلم آدم برفی مجوز بگیرد . خیلی از این حاج آقای زم خوشم می آید .

فائزه و ناطق در تهران در دور اول رای آورده اند . فائزه می گوید باید دخترها بتوانند دوچرخه سواری کنند . انصار حزب اله شعار می دهند فائضه موتور سوار عایشه شتر سوار . عجب وضعی است . حاتمی کیا فیلم آژانس شیشه ای را ساخته است . ابراهیم هم رفته در سینما فیلم بوی پیراهن یوسفش را دیده است . ابراهیم مقلد آقای صانعی است . رساله اش را دارد . مجمع المسایلش را هم دارد . ماشالله کاری به تقلید و از این حرفها ندارد . از هفت دولت آزاد است . البته نمازش را می خواند . سریع می خواند . مثل غضنفر به والاضالین هایش گیر نمی دهد . ماشالله راحت است . آشپزی اش هم خوب است . عکس های بزرگ ناطق نوری را چاپ کرده اند . هر روز تلویزیون ناطق را نشان می دهد . بچه های انجمن اسلامی خودشان را می کشند که نگذارند ناطق رای بیاورد . خاتمی در مسجد دانشگاه تهران می گوید که جلوی اندیشه را اگر بگیریم زیر زمینی می شود . حرفهای ناطق که در مسجد دانشگاه تمام می شود چند نفر بلند می شوند وسط مسجد سینه می زنند که رئیس مجلس ما رئیس جمهور ما . کارگزاران آدمهای هاشمی هستند . تکنو کرات اند . رضا می گوید یک ساختمان بزرگ اجاره کرده اند دارند برای خاتمی تبلیغ می کنند . چپی ها هم باهاشون یکی شده اند . کرباسچی روزنامه همشهری را چاپ می کند . غضنفر استیجر بخش جراحی در بیمارستان امام است .

غضنفر در دانشکده پزشکی علاف می گردد . می رود مقاله های ستون آزاد را می خواند . می رود در صف ژتون می ایستد . می رود در باجه اطلاعات لیست نامه های سفارشی رسیده را می بیند . می رورد در بوفه دانشکده داروسازی چای می خورد . ژتون ده تومن است آنوقت یادش نمی آید چای چند است . سرش را دراز می کند و می پرسد آقا چای چند است دارم نوستالژی می نویسم . آقایی که دارد چای می ریزد همچین نگاهش می کند . غضنفر به سرش می زند برود از خیابان انقلاب کتاب شعر بخرد . در خیابان شانزده آذر یک پسر هشت ساله با خواهر شش ساله اش دارند آدامس می فروشند . یک دختر هم خر شده و دارد عکسشان را می گیرد . غضنفر هم خر می شود و همه آدامس هایشان را می خرد و هزار تومن می دهد . می رود از دستفروش خیابان انقلاب دیوان قدیمی شهریار را هم سه هزار تومن می خرد .

بچه ها با پیژامه و شلوار ورزشی از نمازخانه ساختمان دوازده بیرون آمده اند و دارند سوار سرویس کوی می شوند . خیلی ها در خیابان امیر آباد دارند می رقصند . ایران ، آمریکا را برده است . ساعت ده شب است . سرویس کوی دارد در میدان ولیعصر دور می زند . مردم مثل دیوانه ها دارند در وسط خیابان می رقصند و نمی گذارند ماشین ها رد بشوند . دوست دارند راننده ها هم پیاده شوند برقصند .

غضنفر می خواهد زن بگیرد . رفته یک کت قهوه ای مثلا اسپورت خریده که یک ذره برایش بزرگ است . کمی شانه هایش می افتد . آنوقت در خیابان مثل مجسمه راه می رود . خدا بگم این رضا رو چیکار کنه که به غضنفر گفته کت که می پوشی باید صاف راه بری . حالا غضنفر راه رفتن خودش را هم فراموش کرده . اصلا غضنفر قرار نبود تا چهل سالگی زن بگیره . یهو هوایی شده .

دارد برف می بارد . غضنفر از گلفروشی کنار بیمارستان یکدسته گل می خرد . خلیل بی بی اوغلی هم با موتورش آمده است . هفتاد و پنج سکه بهار آزادی . مبارکه . همه دست می زنند و قرابیه می خورند . مخدومعلی هم آمده است . غضنفر یکی یکی دارد امضا می کند . روی سرشان نقل می پاشند . میترا لباس عروسی پوشیده است . غضنفر هم کت و شلوار قهوه ای رنگ دامادی اش را پوشیده است . کراوات قرمز هم زده است . ریش دارد . موهایش را بالا زده است . ستاره دارد فیلمشان را بر می دارد . غضنفر بیست و سه هزار تومن به فیلمبردار داده است .

غضنفر یک قوطی شیرینی نارگیلی از تبریز آورده است . عکس های عقد را هم آورده لای کتابهایش مخفی کرده وقتی در اتاق کسی نیست برشان می دارد نگاه می کند . اصلا همه چیز یک دفعه اتفاق افتاد . غضنفر بخش غدد بیمارستان شریعتی است . دلش برای میترا تنگ شده است .